Thuhet një shprehje e hidhur, por me shumë ironi: “Disa njerëz vdesin aksidentalisht, por disa të tjerë lindin aksidentalisht.”

Ndoshta kjo shprehje vlen më shumë se kurrë për politikën tonë.

Në politikë, “lindja aksidentale” nuk ka të bëjë me ardhjen në jetë, por me mënyrën se si disa njerëz përfundojnë në majat e pushtetit pa qenë domosdoshmërisht të përgatitur për peshën e përgjegjësisë që mbajnë. Historia politike e Kosovës ka prodhuar jo pak figura që u shfaqën si alternativa ndaj një sistemi të vjetër, por me kalimin e kohës u bënë pjesë e po atij sistemi që dikur e kritikonin.

Albin Kurti është një nga shembujt më interesantë të kësaj paradoksale politike. Ai nuk erdhi nga rruga tradicionale e politikës kosovare. Për vite me radhë u paraqit si kundërshtari i establishmentit, si zëri i qytetarit dhe si njeriu që do ta ndryshonte mënyrën se si qeveriset vendi.

Por pushteti është prova më e vështirë për çdo politikan. Është shumë më e lehtë të kritikosh nga opozita sesa të marrësh vendime kur çdo vendim ka kosto, kur çdo premtim përplaset me realitetin dhe kur qytetarët kërkojnë rezultate e jo vetëm fjalime.

Prandaj, pyetja që duhet t’i bëjmë vetes nuk është vetëm “kush fitoi zgjedhjet?”, por edhe “çfarë prodhoi kjo politikë?”

Sepse problemi nuk është vetëm Albin Kurti. Problemi është më i madh: është një klasë politike që shpesh sillet sikur pushteti është qëllim në vetvete dhe jo mjet për t’i shërbyer qytetarit.

Të majtë, të djathtë, të rinj apo të vjetër, shumë prej tyre kanë kaluar të njëjtën provë: para pushtetit premtojnë ndryshim; pas pushtetit fillojnë të kërkojnë arsye pse ndryshimi duhet të presë.

Dhe këtu kthehemi te ajo fjali e fillimit.

Disa vdesin aksidentalisht. Disa lindin aksidentalisht. Por në politikë, më e rrezikshmja është kur një politikë lind aksidentalisht, rritet pa përgjegjësi dhe pastaj kërkon të bindë qytetarin se ishte e destinuar të ekzistonte.

Kosova nuk ka nevojë për politikanë që rastësisht gjenden në vendin e duhur në momentin e duhur. Ka nevojë për njerëz që e dinë pse janë aty, çfarë duan të ndërtojnë dhe mbi të gjitha, çfarë janë të gatshëm të sakrifikojnë për qytetarin.

Sepse pushteti mund të fitohet me vota.

Por shteti nuk ndërtohet aksidentalisht.